[Fiction] Alien in Love : Romeo & Romeo (ผู้หญิงที่กูคุยเอ็มทุกวันนี่มึงหรอ ไอ้สาดดดดด)
Chapter 36 Hidden (มึงไม่รู้ หรือมึงแกล้งไม่รู้กันแน่วะ)
โดย จีรัง ยั่งยืน
หันไปดูนาฬิกา เที่ยงคืนกว่าแล้วนี่หว่า
อีห่า มาทำไมวะเนี้ย เดี๋ยวมัน เข้ามาเจออีกวาง
มีหวังห้องกูกลายเป็นสมรภูมิรบแน่นอน
“หน้าซีดเชียวนะ พ่อ มึงมาหรือไง” ไอ้พีช
“ไอ้สาด ยิ่งกว่าพ่อกูอีก”
“งั้นก็พ่อของพ่อละซิ” ไอ้เล้ง
“ปู่กูตายไปแล้วโว้ย”
“หรือว่าเมียเก่ามาวะ” อีกวาง ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง อะไรประมาณนั้น
ปึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“ที่รักขา เปิดประตูให้หน่อยซิค่ะ” อีลู่
“มาทำไม กูนอนแล้ว กลับไปเถอะ”
“อีลู่มาหรอ ชิ” อีกวาง
“มากันเยอะแยะเลยนะวันนี้ น่าสนุกจัง” ไอ้เล้ง น่าสนุกบ้านมึงซิ
“นอนแล้วอะไร ไม่เชื่อหรอก เค้ามาถวายบรรณาการให้ตัวเอง เปิดหน่อยซิ” อีลู่
แล้วอีกวางก็มาที่ประตู
“กูถวายแล้ว เรียบร้อย กลับไปซะ คนเค้าจะนอนกัน” อีกวางเริ่มเปิดศึก
“มึงเป็นใครวะ…ไอ้ลุง เปิดประตูซิ เร็วๆ ปึ้งๆๆๆ” อีลู่
“กูก็เป็นนางฟ้าไง ฮ่าๆๆๆ” อีกวางพูดจบก็เปิดประตูให้อีลู่
ต่างคนต่างจ้องกันเขม็ง ไม่มีใครยอมใคร
“มึงนะสวยไป อีลุงมันชอบแปลกๆ โว้ย” อีลู่
“บางทีมันก็อาจจะเบื่อของแปลกๆ เก่าๆ
แล้วก็เปลี่ยนใจกลับมาชอบของสวยๆ งามๆ แล้วก็ได้นะ” อีกวาง
“ไม่จริงหรอก ยังไงซะ อีลุงมันก็ชอบเข้าทางประตูหลังมากกว่า มันชอบอะไรแบบตื่นเต้นๆ” อีลู่ อีห่าดูพูดเข้า
“หรอ กูว่ามันชอบประตูหน้ามากกว่านะ
เข้าออกสบายกว่าเยอะ แล้วอีกอย่าง
กูก็มีสองประตูให้เลือก ทูอินวันไปเลย สุดยอด ฮ่าๆๆ ” อีกวาง
พวกมึงพูดเรื่องอะไรกันนี่
“แต่บางทีมันก็ชอบให้เข้าหลังบ้านมันมั่ง มึงเข้าได้ป่าวละ ฮ่าๆๆๆ” อีลู่
อีเวรกูชอบเข้าอย่างเดียวโว้ย ไม่ชอบโดนเข้า
แอบเห็นไอ้พีชขำ ไอ้เล้งนั่งเอ๋อแดกไป
“แล้วมันก็…” อีลู่
“โอ้ย พอได้แล้ว ที่พูดกันอยู่นั่นนะกูใช่ไหม”
“เออ” อีสองคนนั้นพูดพร้อมกัน กูประชดมั้ง อะไรมั้ง
“อีห่า จะทะเลาะกันก็ไม่ต้องเอากูเข้าไปเกี่ยวซิวะ”
“แล้วมึงจะเลือกใครละ” อีลู่
“บอกมาเลยดีกว่า” อีกวาง
“กูเลือกไอ้พีชแล้วกัน”
“จะเลือกไอ้พีชได้ไง อย่ามั่วดิวะ” อีลู่
“เฮ้ย กูเล่นเป็นพีชชี่ไปแล้วโว้ย เพื่อน” ไอ้พีช
“เลือกพีชก็เหมือนเลือกกวางนั่นแหละ ยังไงเราสองคนก็เหมือนคนๆ เดียวกันอยู่แล้ว” อีกวาง
“อย่ามาแถไปข้างๆ คูๆ นะอีกวาง” อีลู่
“ลุงอะ กวางเลี้ยงเบียร์ไปต้องเยอะแล้วนะ” อีกวางเข้ามาอ้อน
“อ๋อ อีลุงนี่มึงติดสินบนหรอ” อีลู่
“เฮ้ย กูไม่รู้เรื่องนะ มันเลี้ยงกูเอง”
“อ่าว ไอ้ลุง ทำไม่เป็นคนอย่างนี้ละ ได้แล้วจะชิ่งหรอ กวางเป็นฝ่ายเสียหายนะ” อีกวาง
“อีห่า ดูพูดเข้า ก็บอกแล้วไงว่าจะเอากลับไปคิดดู”
“อย่างงี้แหละ ลูลู่เข้าใจ คนไม่สำคัญก็คือคนไม่สำคัญ” อีลู่ ไปจับคู่กับไอ้เล้งแล้ว
“ลูลู่อย่าเสียใจไปเลยนะ ยังไงเค้าก็เห็นลูลู่สำคัญที่สุดอยู่แล้ว” ไอ้เล้ง ดูมั้น ดูมัน
“ขอบใจนะเล้ง แม้เพิ่งจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน
แต่ก็…ฮื้อๆๆ…เราพูดไม่ออก…ฮื้อๆๆ…ไม่เหมือนใครบางคน” อีลู่ มารยาชัดๆ
“ไอ้เล้ง ถ้ามึงพูดอีกคำ มึงโดนกูแน่”
ไอ้เล้งกำลังจะใส่ไฟ ก็ชงัก
สงสัยกลัวโดนจริงๆ ก็คนมันใหญ่นี่เน๊อะ ก็ต้องกลัวเป็นธรรมดา 555
“เออ เดี๋ยวกูเอากลับไปคิดทั้งคู่นั่นแหละ”
“ชิ” อีกวาง
“เออ เลิกทะเลาะแล้วแดกเบียร์ต่อเหอะ”
ขัดจังหวะการซัดเบียร์ของกูจริงๆ เลยพวกมึง
เดี๋ยวพัดจับซัดหมดนี่เลย ฮ่าๆๆๆๆ
“ยิ้มอะไรของมึง อยู่คนเดียววะ” อีลู่
“เปล่าซะหน่อย เออๆ แล้วเมื่อกี้คุยเรื่องอะไรค้างไว้นะ”
“เรื่องอะไรหรอ” ไอ้เล้ง
“ก็เรื่องที่คุยกัน ก่อนที่จะมีคนมาเคาะประตูห้องอะ”
“เออ เรื่องอะไรวะ นึกก่อน” อีกวาง
“คุยเรื่องอะไรกันวะ อยากรู้มั้ง” อีลู่
“ก็มึงนั่นแหละ มาขัดจังหวะ ดูซิลืมเลย” อีกวาง
“เหมือนคุยเรื่องเพื่อนเราหรือเปล่าวะ”
“ใช่ๆ เรื่องเพื่อน” ไอ้เล้ง
“เรื่องใครวะ นึกซิ กูก็อยากรู้” อีลู่
“นึกไม่ออกอะ” อีกวาง
“นึกซิ นึกซิ” ไอ้เล้ง
“เรื่องอะไรวะ”
“เรื่องกูไง ใช่ไหม” ไอ้พีช
“ใช่ๆๆๆๆ” ผม ไอ้เล้ง อีกวาง พูดพร้อมกัน
“ขอบใจพวกมึงมากนะ ที่สนใจเรื่องกูอะ” ไอ้พีช
“อีลู่ มันบอกว่ามึงเจือกเรื่องมันอะ” อีกวาง มันก็คงหมายถึงมึงด้วยแหละ
“ตกลงได้บอกไหมอะ” ไอ้เล้ง
“เดี๋ยวก่อนซิ เล่าให้กูฟังแต่แรกก่อน เดี๋ยวงง” อีลู่
“โอ้ย อีห่า วันนี้จะรู้เรื่องกันไหมเนี่ย” อีกวาง
“สั้นๆ นะโว้ย มันไปบอกรักไอ้โมมา”
“โอ้พระเจ้า” เสียงใครวะ
หันไปดูมึงมาทำไมอีกคนเนี่ย อีห่า
แล้วก็ ลืมปิดประตูนี่เอง
“อ่าว ไหนบอกว่าจะนอนแล้วไง” อีลู่พูดเสียงเจื้อนๆ
“ถ้ากูเข้านอนแล้ว กูก็คงเสียบทนางฟ้าให้มึงสองตัวเป็นแน่แท้” อีเพลง
“อะไร กูแวะมาซื้อไก่ป้าต้อย ก็เลยแวะมาเยี่ยมอีลุงมันหน่อย” อีลู่
“กูก็มาเป็นเพื่อนไอ้พีช มันบ่นคิดถึงไอ้ลุง” อีกวาง
“อ๋อเหรอ อย่างงั้นบทนางฟ้าก็ให้กูแล้วกันนะ โอเค ขอบ…” อีเพลง
“ไม่ให้” อีลู่และอีกวาง
“ไอ้ลุง มึงอะ กูบอกว่าเดี๋ยวกูเลี้ยงไง เบียร์อะ” อีเพลง
“ช้าเอง ช่วยไม่ได้” อีกวาง
“มึงก็เป็นคนแบบเนี่ย ไว้ใจไม่เคยได้ พูดอย่างทำอย่าง หน้าไหว้หลังหลอก หน้าไม่ซื่อใจยังคดอีก บลาๆๆๆ” อีเพลง
“โฮ่ เดี๋ยวมึงค่อยเลี้ยงกูอีกก็ได้”
“อ้าว อีลุง พูดแบบนี้ หมายความว่าไงวะ” อีลู่
“เออ มึงกินเบียร์กูแล้ว มึงก็ต้องเลือกกูดิวะ” อีกวาง
“อะ อีนี่ ใครใช้ให้มึงมาเลี้ยงมันก่อนละ” อีเพลง
“พวกมึงแค่เบียร์ นี่กูเสียตัวให้มันเลยนะ” อีลู่ ยังมั้งเถอะอีเวร
“เออๆ พวกมึงไว้เดี๋ยวคอยเถียงกันก็ได้ มึงได้เสียกันถ้วนหน้าแน่”
“ใช่ๆ เมื่อกี้อะไรนะ มึงไปบอกรักไอ้โมมาหรอ” อีเพลงหันไปพูดกับไอ้พีช เรื่องชาวบ้านนี่ไวจริงนะ
“บอกรักๆ” ไอ้เล้ง
“เฮ้ย เดี๋ยวก่อนปิดประตูก่อน” อีกวาง
แล้วมันก็เดินไปปิดประตู
จะมีใครมาอีกมั้ยเนี่ย น่ากลัวจริง
“อีรัตน์มันหลับยังวะมึง” อีลู่ถามอีเพลง
“โฮ่ นอนอืดลืมโลกไปแล้ว” อีเพลง พูดซะเห็นภาพเลย
“แน่ใจนะว่ามันไม่แอบตามมาอีกคน” อีลู่
“เออน่า ไม่มาหรอก” อีเพลง
“เริ่มได้เลยไอ้พีช” อีกวาง
“ก็…” ไอ้พีช
“เฮ้ย เดี๋ยวก่อน” อีเพลง
“อะไรอีกละมึง” อีลู่
“ขอกูแดกเบียร์ซักแก้วนึงก่อน อยากหว่ะ” อีเพลง
“รีบๆ แดกเลย” อีกวาง
วันนี้จะรู้เรื่องมั้ยเนี่ย กูละปวดกบาลแท้
“กูก็ไปหามันที่ห้อง กะว่าวันนี้ เป็นไงก็เป็นกัน” ไอ้พีช เขินซะน่ารักเชียว
“มึงสุดยอดไปเลย” อีลู่
“โชคดีมากที่มึงยังครบสามสิบสอง” อีเพลง
“ต่อๆ” ไอ้เล้ง
“กูก็ไปเคาะห้องมัน แต่ก็คิด ขอให้มันอย่าอยู่เลย หรือไม่ก็หลับอยู่ไม่ได้ยิน” ไอ้พีช
อะไรของมึงวะ แล้วมึงจะไปบอกทำไม่เนี่ย ถ้ามันไม่อยู่ ไอ้สาด
“กูก็เคาะอยู่นานเลย แม่งก็ไม่เปิดซะที กูก็เลยกลับดีกว่า” ไอ้พีช
“นานของมึงอะ เคาะไปกีทีวะ”
“ทีเดียว” ไอ้พีช
“พ่อมึง นั่นนานแล้วหรอ”
“อีลุง มึงนี่นะ ไม่รู้เรื่องซะเลย” อีลู่
“ไม่รู้เรื่องยังไงวะ”
“คนเค้าจะไปบอกรักนะลุง รู้อะไรบ้างเนี่ย” ไอ้เล้ง รู้ดีจังนะมึง เคยไปบอกใครมาวะ
“มันก็ต้องแบบตื่นเต้นบ้าง กล้าบ้าง กลัวบ้าง อะไรบ้าง” อีเพลง
“พอกูหันหลังกลับเท่านั้นแหละ แม่งเฉือกเปิดออกมา กูว่ากูเคาะเบาๆ แล้วนะ” ไอ้พีช
“แล้วยังไง” อีกวาง
“มันก็ดึงกูเข้าห้องมันเลย” ไอ้พีช
“ว้ายๆๆๆๆ” อีลู่
“พีชโดนฉุดเข้าห้อง” อีเพลง
“ชอบๆ” ไอ้เล้ง
“แล้วมันก็พูดว่า มึงนี่เองที่ชอบมาแกล้งเคาะห้องกู คิดว่าผีเด็กที่ไหนซะอีก
อย่างนี้ต้องเอาคืน แล้วแม่งก็จักจี้กูใหญ่เลย กูยิ่งบ้าจี้อยู่ด้วย” ไอ้พีชเล่า
“ก็เป็นซะอย่างนั้นนะไอ้โม น่าตบจริงๆ เลย” อีกวางเดือด
“จักจี้ หรือว่าจ้ำจี้กันแน่วะมึง” อีเพลง
“เสร็จแล้วมันก็ไปนั่งเล่นเอ็มของมัน กูก็รวบรวมความกล้าสักแป๊ป
ก็เข้าไปบอกมันว่า ไอ้โมกูมีอะไรจะบอกมึง แล้วก็…” ไอ้พีชพูดได้แค่นั้นก็ต้องชงักกับ
ก๊อกๆๆ
ก๊อกๆๆ
ก๊อกๆๆ
“ใครมาอีกเนี่ย”
“ผีเด็กแน่เลย” ไอ้เล้ง อินไปแล้วมึง
“ไหนว่ามันไม่ตามมาไง” อีลู่
“อะไรวะ กูว่าแม่งหลับแล้วนะ”
ก็ไปส่องตาแมวดู
เยสเข้ ไม่ใช่อีรัตน์แล้วละ มาทำไมวะ
“ใครมาวะ ไอ้ลุง” อีกวาง
“ไอ้โมมา”
“ไอ้โมมา” อีกวาง
“นะโมมา”อีลู่
“ไอ้โม” อีเพลง
“โมโม่มา” ไอ้เล้ง
“เฮ้ย มึงสองคนจะต่อยกันไหมเนี่ย”
“มาก็ดีแล้ว จะได้พูดให้รู้เรื่อง” ไอ้พีช
“ตกลงก็ยังไม่ได้บอกหรอวะ” อีเพลง
“ยัง แต่เดี๋ยวจะบอก” ไอ้พีช
“เฮ้ย มึงจะมาบอกอะไรตอนที่พวกกูอยู่ละ” อีลู่
“เออ ไอ้โม มันยังไงก็รู้อยู่ วงแตกพอดี” อีเพลง
ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ
“ไอ้พีช คิดดีๆ นะมึง”
ไอ้โมมันแบบว่า พูดยังไงดีละ
มันไม่ชอบเกย์ อะไรประมาณนั่น
แต่ถ้าไม่ยุ่งกลับมัน มันก็ไม่อะไร
เคยมีรุ่นน้องคนหนึ่ง ไปกินเบียร์ที่ห้องมัน
แล้วพอตอนไอ้โมมันหลับ จะลักหลับมัน
ไอ้โมรู้ตัว แม่งกระทืบซะ เฮ้อ ปางตาย
“มาทำไมตอนนี้วะ มา เดี๋ยวกูเปิดเอง” อีกวางอารมณ์เสีย
แล้วแม่งก็เดินมาเปิดประตูให้ไอ้โม
“มาทำไมเนี้ย” อีกวางทำเป็นฉุน
“โฮ่ เจอหน้าโม ก็ทักซะ” ไอ้โม
“กำลังจะกลับแล้ว” อีกวาง
“อะไรอะ โมเพิ่งมาเองนะ” ไอ้โม
“เกรงใจไอ้ลุงมัน ดึกแล้ว กำลังจะเลิกแล้วเนี่ย เบียร์หมดแล้วด้วย
โมกลับไปก่อนเลย เดี๋ยวกวางเก็บห้องให้มันก่อน” อีกวาง
“โมซื้อมาเพิ่มแล้วเนี่ย ต้องเยอะ” ไอ้โม
“เออๆ เข้ามาก่อนดิวะมึง” แฮะๆๆ เห็นแก่เบียร์
อีกวางหันมามองผมตาเขียวปั๊ดเลย
“คุยอะไรกันอยู่หรอ เสียงดังเชียว” ไอ้โม
“คุยเรื่องโมโม่ นั่นแหละ” ไอ้เล้ง ไอ้สาด
“คุยเรื่องโมหรอ” ไอ้โมหันไปถามไอ้เล้ง ไอ้เวร
“อือ ก็คุยเรื่องที่…” ไอ้เล้ง มึงนี่นะ หาเรื่องจริงๆ เลย
“ก็เรื่องที่มึงเล่นละครอะ” อีกวางแก้ตัวให้ทัน
“จริงหรอวะ” ไอ้โม
“เออ มึงต้องอ่านบทด้วยนะโว้ย บทมึงเยอะมากเลยนะ” อีลู่
“มึงเมาป่าวเนี่ย บทกูนิดเดียวเอง” ไอ้โม
“ก็นั่นแหละ” อีลู่
“เอ้า แดกเบียร์กันดีกว่า” อีเพลงรีบเปลี่ยนเรื่อง
ก็เทเบียร์ให้มันแดก
ก็นั่งกินกันเงียบๆ
บรรยากาศเริ่มดูอึนๆ จน…
“เออ ไอ้พีช ไหนว่ามีอะไรจะบอกกูไง” ไอ้โมเปิดประเด็น
“มึงนี่นะ เฉือกยังจำได้อีก” อีกวางบ่น
“กวางก็รู้เรื่องหรอ” ไอ้โม
“ไม่รู้ ไม่รู้อะไรเลย เรื่องอะไรหรอ” อีกวางแถ
“ก็มันมาที่ห้องบอกว่ามีเรื่องจะบอก
แต่แม่งก็อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นั้นแหละ แล้วพอดีมีคนโทรมา
โมก็คุยสักไปสักพัก หันมาอีกทีมันก็หายไปแล้ว” ไอ้โม
“กูจะบอกมึงว่ากูนะรั…” ไอ้พีช
“กำลังลุ้นหวย เออๆ ไอ้พีช มันจะบอกว่ามันนะซื้อหวย” อีกวางพูดแทรกอย่างเร็ว
ไอ้พีชหันไปมองหน้าอีกวาง แต่ก็โดนอีกวางทำตาดุใส่
“มึงเล่นหวยแต่เมื่อไหร่วะ ไอ้พีช” ไอ้โมหันไปถาม
“โอ้ย มันก็เล่นทุกงวดนั่นแหละ โมนี่ไม่รู้เรื่องเลยนะ” อีกวางรีบพูดก่อนที่ไอ้พีชจะพูดอะไรออกมา
“โมโม่นี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเน๊อะ เป็นเค้านะรู้ตั้งนานแล้ว” ไอ้เล้งกระซิบบอกผมเบาๆ
มึง มันก็ไม่รู้อะไรเหมือนกันนั่นแหละ ไม่อยากจะเซด
“ก็ถ้าเป็นเรื่องของกวาง โมก็รู้หมดแหละ” ไอ้โมหยอดอีกวาง
เฮ้อ มึงไปรักสามเศร้ากันไกลๆ ได้ไหมเนี่ย
เห็นแล้วเศร้าแทนจริงๆ เลย
“มึงไม่รู้ หรือมึงแกล้งไม่รู้กันแน่วะ” ไอ้พีช
แอบเห็นมันสองคนมองตากันแว๊บนึง
เป็นคำถามที่สุดยอดมากไอ้พีช มึงเอาโล่ห์ไปเลย
ในบรรดาเพื่อนทั้งหมด มันนี่แหละเก็บความรู้สึกเก่งที่สุด
ไม่เคยอ่านมันออกสักทีว่าแม่งคิดอะไรอยู่
ไอ้พีชมันคงมั่นใจพอสมควรว่าไอ้โมชอบ ถึงกล้าที่จะบอก
ก็คุยนู่นนี่ พลางแดกเบียร์กันไปเรื่อยๆ
ชนแก้วกันเละเทะ จนเมากันถ้วนหน้า
คนเราเวลาเมานี่ก็นะ ทาสแท้
ความรู้สึกที่ถูกซ่อนไว้มันก็ออกมาโลดแล่นทุกทีซิ
